Upojenie

Dodano 21 stycznia 2016, w Wierszowe, przez A.J Lunaitte
0 Flares 0 Flares ×

Mimo iż wszyscy wiedzą,
że z miłości się umiera,
że traci się od niej zmysły
i stoi się u bram niebios
tak samo często, jak u wrót do piekła

— pozwalamy sobie
na takie obcowanie dusz
w najgłębszych zakamarkach świadomości.

Obdzierając swoje słabości
do stanu, kiedy serce jest bezbronnie nagie

- pozwalamy sobie na to, nie dlatego,

że posiadamy lwią odwagę lub wierzymy, że nas to nie dotyczy

- bo dotyczy każdego.

Pozwalamy sobie na to, bo gdzieś tam
w środku każdego z nas
jest taka niema tęsknota,
która szepcze nam do ucha,

że samotnie wypita herbata jest niczym
w porównaniu do wspólnego pragnienia.

 

dedykacja: Lwiemu sercu

Otagowane:  

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>