Upojenie

Dodano 21 stycznia 2016, w Wierszowe, przez A.J Lunaitte

Mimo iż wszyscy wiedzą,
że z miłości się umiera,
że traci się od niej zmysły
i stoi się u bram niebios
tak samo często, jak u wrót do piekła

— pozwalamy sobie
na takie obcowanie dusz
w najgłębszych zakamarkach świadomości.

Obdzierając swoje słabości
do stanu, kiedy serce jest bezbronnie nagie

- pozwalamy sobie na to, nie dlatego,

że posiadamy lwią odwagę lub wierzymy, że nas to nie dotyczy

- bo dotyczy każdego.

Pozwalamy sobie na to, bo gdzieś tam
w środku każdego z nas
jest taka niema tęsknota,
która szepcze nam do ucha,

że samotnie wypita herbata jest niczym
w porównaniu do wspólnego pragnienia.

 

dedykacja: Lwiemu sercu

Otagowane: